අනේ මන්දා …
හැමෝටම පන්සිල් දෙන ඇත්තන්ටත් පන්සිල් දෙන්න කෙනෙක් නැති හැටි දැක්කම අපි මක්කා කරන්නද හිතෙනවා …
අන් අයගේ සිත් සනසන්න දහස් වාර ගිලිහුණු අත් අල්ලලා තමාගේම සිත නිහඬව පන්සිල් ඉල්ලද්දී
ඒ හඬ අහන්න කෙනෙක්වත් නැති ලෝකෙක
ඇත්තටමද සිවුරත් බරක් වගේ දැනෙනවා ඇති …
ඒත් ...
එහෙම හිතෙන එකත් පව් නොවෙයි කියලා හිතට පන්සිල් දීලා මේ කාම ලෝකෙ තුන් දොර පිනවමින්
තවත් දවසක් ජීවත් වෙන්න ඔවුන් උත්සාහ කරනවාත් ඇති …
ඒ උත්සාහය අතරේ නමස්කාරයක්වත් නැති හිතාගත් පන්සිලක් කඳුළු තුලින්ම ඔවුන් තමන්ටම දීගෙන
නිහඬව බුදුන් වෙත සිත් නමාගෙන ඉන්නවාත් ඇති …
නිමක් තියේවිද සංසාරේ ...
සියළු සත්වයෝ නිදුක් වෙත්වා
නීරෝගී වෙත්වා
සුවපත් වෙත්වා
සත්යම අවබෝධ වී
මෙදුකින් මිදෙත්වා !!!
🙏🙏🙏