🕊️ 🕊️ 🕊️ 🕊️ 🕊️ 🕊️ 🕊️ 

නවත්වපියව් 
යකුනේ මේ මිනිස් සංහාරය …

රතු ලේ ගඟක් මෙන් 
පොළොව මත ගලන විට 
ගිගුම් දෙයි අහස් තලයම මාපියන්ගේ විලාපයෙන් …

එක්වෙයි දූවිල්ලට 
කුරිරු යුද්ධය ගැන මෙලෝ හසරක් නොදත් 
ඒ දරුවන්ගේ අහිංසක සිනහවන්   …

මිහිදන් වෙයි 
තවමත් මෙලොව එළිය නොදුටු කලලයන් …

“ජයග්‍රහණය”

යන වචනයට කිසිම යුද්ධයක කෙසේවත් තැනක් නැත …

මක්නිසාද සෑම පැත්තකින්ම පරාජය වන්නේ මනුෂ්‍යත්වයයි …

ලෝකයක් ගොඩනගන්නට
වසර බිලියන හතරක් තිස්සේ අත් දුන් මිනිස් වරිගයාටම
එම ලෝකයම විනාශ කිරීමට කිසිසේත්ම අයිතියක් නැත …

මෝහයෙන් වියරුව විකල් වූ මනසින් නොව
නිවුන පැහැදිලි මනසින් පමණක් දකින ලෝකයක්
හෙට උපදින වරිගයාට ඉතිරි කරමු …

නවත්වපියව් යමපල්ලනේ
මේ උමතු යුද්ධය ...

🌍🕊️

~ අයිස්මෝල හන්දියේ අතුලයා ~

#StopWar #Humanity #Peace

සංඝ

සංඝයා නම් ...


ගල් පිළිම බදාගෙන
මායිම් බෙදාගෙන
පිං කැටය තුරුළු කරන්

බුදු වදන් බැහැර කර
අනෙකුන්ට වද දෙනා
කසාවත පමණක්ම ඇඳි
නාමයක් නොවේ …

එය …

සිත නිවූ නිහඬ ගමනකි
ශාස්තෘවරයාණන්ගේ 
ශ්‍රී මුඛයෙන් දේශනා කල
උතුම් සද්ධර්මය 
හදවතේ දරාගෙන
ලෝකය කෑගසද්දීත්
නිහඬවම
නිවන දිසාවට
පියවර තබනා
ආර්ය ජීවිත සංගමයකි ...

බියකරු සංසාරයේ
නිහඬවම නිවන සොයා යන
ආර්ය අඩි සලකුණකි …

සන්තකව ඇති 
සියල්ල අතහැර
මෝහය බිඳ
උතුම් නිර්වානය
සාක්ෂාත් කරගැනීමට 
අවිහිංසාවෙන් වෙහෙසෙනා
උත්තරීතර ජීවිත විප්ලවයකි ...

~ අයිස් මෝල් හන්දියේ අතුලයා ~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ඉගෙනුම

පාසැල් සිස්ටම් එකේ එදා හිට තියෙන්නෙ පන්තියෙ ඉස්සරහ පේලිවල ඉන්න එවුන් ගොඩ ගන්න ක්‍රමයක්  විතරමයි ...

මැද පේලිවල හිටි එවුන් හම්බානක මහන්සි උනොත් ගොඩ 
අනෙකුන් යුරෝපෙයි මැද පෙරදිගයි අහල පහල රටවලුයි නොතිබුනානං අනාතයි ...

අන්තිම පේලියෙ හිටිය සැට් එකට අම්මගෙ අප්පගෙ බූදලයක් 
එහෙමත් නැතිනං දෑතේ කරුමාන්තයක් නොතිබුනානං ඇඩ්‍රස් ඉල්ලේ  ...

අපේ පන්තිවලත් හිටිය මුළු ලංකාවම බබලවන ඒ වගේම ජාත්‍යන්තරයටත් ගිය 
පන්තියෙ මුල්ම පේළිවල හිටිය සැට් එකක් ...
සමහර සගයො තාමත් රටේ වගකිවයුතු තැන්වල වගකිවයුතු වැඩ කොටහක් කරනවා ... 

එවුන් ඉස්කෝලෙ ආවෙත් ක්ලීන් සූට් ගහගෙන සපත්තු හෙම කිරි ටොයියො වගේ පොලිෂ් කරල ...

ඒ කාලෙ එවුන්ම තමයි පංති නායකයො ශිෂ්‍ය නායකයො 
ඉස්කෝලෙ හැම වැඩකදිම පොලිෂ් වෙලා ඉස්සරහට යන්නෙත් ඒ සැට් එකමයි  
ත්‍යාග ප්‍රදානෝත්සවයෙ තෑගි ටික සුද්ද කරගන්නෙත් එවුන්මයි
එදාට පහළ ඉඳන් උන්ට හුරේ දාන්නෙ අපිම තමයි ...
හැබැයි ඉතිං එහෙමෙයි කියල එවුන් එක්ක අනෙක් එවුන්ගෙ කිසිම ඇරියස් එකක් තිබුනෙ නෑ  ...

අපි ගොඩාක් දේවල් එවුන්ගෙන් ඉගෙන ගත්තා 
ඇහැක් හැම වෙලාවකම ගුරුවරුන්ගෙන් ගුටි නොකන හැටියට එවුන් අපිව ආරක්ෂා කරා ...
එලෙසින්ම තවමත් අපි එක්කුස උපන් සහෝදරයො වගේ 
ආයෙ ඒකෙ කිසී වෙනසක් නෑ ...

මැද පේලිවල හිටි එවුන්ටත් ගුරුවරුන්ගෙන් පොඩි සැලකිල්ලක් තිබුනා හැබැයි අරිට වඩා අඩුයි 
එවුන් ඇහැක් හැටියට ෂේප් එකේ කල්ගෙව්වා ජීවිතෙත් සාමාන්‍ය හැටියට ජයගත්තා  ...

අන්තිම පේලිවල හිටිය එවුන්ටනං අබම සරණයි 
සමහර ගුරුවර ගුරුවරියො කතා කලේ හරියට එවුන් එයාලගෙ වෛරක්කාරයො වගේ ...
එවුන්ට ආමන්ත්‍රණය කරන්න සත්තු වත්තෙ නම් සැට් එකම පාවිච්චිකරා ...
සත්තුන්ගෙ අඩුපාඩුවක් උනහම  කාළකණ්ණියා  වලතුකොල්ලා ගල්මූසලය යන වචනත් එළිබැස්ස ...

ඒ විතරක් නෙවි එවුන් ඈනුමක් ඇරියත් ඇහිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතිව උන්ට තඩිබෑවා  ...
උන් විෂයන් ඔක්කෝම කරේ එකම පොතක නැතිනම් පොත් දෙකක
ඒ එවුන් සන්තකේම තිබුනෙ එච්චර නිසා 
තීන්ත පෑන් ගන්න කාසි හිඟ එවුන් පාවිච්චි කලේ අතටවත් අහුවෙන් නැති පැන්සල් කොට ...
එවුන්ට ක්ලීන් සූට් තිබ්බෙ නෑ 
හැට්ට කටු ගහං පටි අමුන ගත්ත රබර් සෙරෙප්පු  කුට්ටම තමයි 
හැතැප්ම ගානක් ඉස්කෝලෙ එන පාරෙ තාර වලින් සිනිඳු යටිපතුල් නොපිච්චෙන්න තිබ්බ එකම පිහිට ...
ඒකටත් එවුන්ට තඩිබෑව
එවුන් ඈනුම් ඇරල පන්තිය ඇතුලෙ කලන්තෙ දාන්නෙ වේල්ගානක් බඩගින්නෙ හිටි නිසා කියල ගුරුවයො හෙව්වෙ නෑ ...

කමීසෙ පොඩිවෙලැයි කියලත් තඩිබෑවා 
ටීචර්ල දන්නෑ ඒ උඩ පැන පැන තඩිබෑවෙ දුප්පත් කමටයි කියලා ...

එවුන් පැලක් අටවගෙන හිටිය වත්තටම ඉස්තිරික්කයක් නෑ කියල දවසක් එකෙක් මට කිව්වා  ...
අපේ ගෙදර පොල්කටු අඟුරු ඉස්තිරික්කයක් තියෙයි කිව්වම ...
එදා ඉඳලා ඉස්කෝලෙ යන ගමන් එවුන් අපේ ගෙදර ආවා කමීසෙ මැදගන්න ...

එවුන් දුප්පත් උනත් මම ඒ ගෙවල් වල ගියා 
එනිසා ඒ අම්මල තාත්තල ජීවත් වෙන්න කරන සටන මයෙ දෑහින් හොඳටෝම දැක්කා
මුළු පවුලම බුදියගත්තෙ බිම මැටි ගෑ පොල් අතු හෙවිලි කරගත් 
අහසෙ තරුපේන හතරැස් කොටුවක  
වැහි රෑට උන් ඇහෑරල හිටියෙ ...

උන්ගෙ දුප්පත්කම නිසාම මං උන්ට ආදරය කලා 
ඒ කිව්වෙ අනෙක් උන්ට ආදරේ නෑ කියන එක නෙවි ...
මුන්ගෙ දුප්පත්කම අසරණකම දැකල මං ඒ පැත්තට වැඩිය බරවුනා එච්චරයි 
ඒ මාත් අසරණ නිසා ... 
උනුත් පවුල් පිටින්ම මට ආදරය කලා 
අදටත් ගියාම එහෙමමයි  ...

පන්තියෙ වෙච්චි හැම බඩ කඩුත්තුවකටම ගුටි කාපු උන් සැට් එක ...
පන්තියෙ අන්තිම පේලියෙනුත් හැලිල 
අන්තිමට කාටවත් නොදන්වාම ඉස්කෝලෙනුත් හැලුනා ...
එවුන් නොදකින කොට අපිට හරිම වේදනාවක් තිබුනේ 
හැබැයි එවුන් අතරෙ හොඳ දක්ෂයො හිටිය ...
ඒත් උන්ව තෝරල බේරල ගන්න සිස්ටම් එකක් අපිට තිබුනෙ නෑ
අන්න ඒ වගේ අය ගොඩ දාන්න ක්‍රමයක් අපිට අවශ්‍ය‍යි 
එහෙව් එකක් තාමත් අපිට තියෙද හැකයි ...

පහුකාලෙක සමහරක් එවුන් තමන්ගෙම මහන්සියෙන්ම දක්ෂතාවන් අනුව එක එක ක්ෂේත්‍රවල උඩටම ගියා ...
සමහර එවුන් හිරේ විලංගුවෙ වැටුනා 
තවත් සමහරු මත් රකුසට ගොදුරු උනා ...

දුප්පතකම විසින්ම එවුන් අතරමං කලාට
අදටත් මං ඒ හැම එකාටම ආදරෙයි 
ඒ උන්ගෙ බොක්ක හොඳ නිසා ...
අදටත් ගමේ ගියාම තාමත් මං එවුන්ව හොයනවා ...
ඒත් සමහර එවුන්ගෙ ආගිය තැන් දන්න එකෙක් අද ගමේම නෑ ...

මෙය කියවන නුඹලාත් 
අනිවාර්යෙන්ම මෙම ගොඩවල් තුනෙන් එකකට වැටුන පිංවන්තයින් යැයි සිතමි ...

පවතින ක්‍රමේට අනුව 
ඇති එවුන් නැති එවුන්ව පාගලා නැති බංගස්තාන කරලා ...
එවුන් අමාරුවෙන් පැලක් අටවගෙන ජීවත්වුන වතු මුඩුක්කු ඔක්කෝම යට කරගෙන 
අද මහා තප්පදෝරු බිල්ඩින් ඉලිප්පිල ඇවිත් ...

ගමත් අද හරියට අමුතුවෙලා  
එදා තිබිච්ච සොබා සෞන්දර්ය අද නෑ ...

හුඟක් එවුන් ඒකට කියන්නෙ දියුණුව කියලයි
එක පැත්තකින් දියුණු වෙච්චි කොන්ක්‍රීට් වනාන්තර අහස උසට දුටුවත් 
තවත් පැත්තකින් මිනිස් සිත් ඉරිසියාවෙන් තණ්හාවෙන් වෛරයෙන් පිරිලා ඉතිරිලා ...

ඉස්සර ගහක් යට ඈඳි වෙලා ඉන්නකොට 
ගස් අතරින් අපිට හැමදාම ඇහැ ගැටුන සුන්දර සන් රයිස් එක සන් සෙට් එක බලන්න ...

අද අර තප්පදෝරු බිල්ඩින් වල ස්කයි ඩෙක් එකට නගින්ටෝනැ
උන් ඒකටත් ගමේ එකාගෙන් සල්ලි ගන්නවා 
නැති නම් දකින්න ලැබෙන්නෙ තමන්ගෙම හෙවනැල්ල විතරමයි ...

හුඟාක් එවුන් හිතාන ඉන්නෙ දියුණුව කියන්නෙ රුපියල් සත කියලයි ...
ඒත් රුපියල් සත වලින් දියුණුව දකිනකොට හුඟාක් අය අමු තිරිසන් වෙනවා ...

ධර්මයෙන් පෙන්වන සැබෑ දියුණුව නම් 
ලෝභ ද්වේශ මෝහ වලින් මිදුන මිනිස් සිතේ දියුණුවයි  ...

මග හැරුණු අන්තිම පෙළේ අන්තිම එකාවත්
අත අල්ලලා ගොඩ දාන දවසට පමණමයි  
අපේ අධ්‍යාපනයෙ නියම දියුණුවක් දකින්ට ඇහැක් වෙන්නේ ... 

එය ඈතක නොවේවායිද 
එය දකිනතුරු මේ හුස්ම පොද වැටෙනු ඇතැයිද සිතමි ...

~ අයිස්මෝල හන්දියේ අතුලයා ~

පිරිවෙන

හිච්චි එවුන් කාලෙ ...
අපි හැදුන වැඩුන ගාල්ලෙ අයිස්මෝල හන්දියෙ 
ගෙදර දෙපැත්තෙම තිබුනෙ පිරිවෙන් ...

පිරිවෙන් දෙක මැද්දෙන් කඹබානෙ මුස්ලිම් පල්ලිය 
ඊට මීටර සීයක් විතර ගිහින් කෝච්චි පාරෙන් එගොඩ උනහම පෙන්තකොස්ත සභාව
ඊටත් ටිකක් එහායින් කන්ද මුදුනෙ කතෝලික පල්ලිය 
පල්ලියට අනෙක් පැත්තෙන් කන්‍යාරාමෙ
කන්‍යාරාමෙට තවත් මීටර පනහක් සීයක් විතර දුරින් කෝවිල් දෙක ...

ඉතිං මේ හැම ආගමික ස්ථානයකටම අපි ආවා ගියා
හැම ආගමික නායකයෙක්ගෙන්ම 
හොඳ නරක ඉගෙන ගත්තා  
හැබැයි වැඩියෙන්ම ලංවුනේ පිරිවෙනට ...

(පිරිවෙන = ලංකාවෙ බෞද්ධ භික්ෂූන්ගේ අධ්‍යාපනය සඳහා පවත්නා ආයතනයක්  ...
පාලි, සංස්කෘත, සිංහල, බෞද්ධ දර්ශනය භික්ෂු විනය වගේ විෂයයන් ඉගැන්වූ ප්‍රධාන බුද්ධිමය උරුමය රැකගත් මහා අධ්‍යාපන පද්ධතියක්)

ගෙදරට දකුණු පැත්තෙ ටිකක් ඉස්සරහින්  ශ්‍රී පුඤ්ඤසාර පිරිවෙන
වම් පැත්තෙන් විද්‍යාලෝක පිරිවෙන
ගෙදර ඉඳලා මේ දෙකටම තිබුනෙ මීටර සීයක් දෙසීයක් විතර දුර ...

ඒ කාලෙ හුඟක් දරුවො ඉස්කෝලෙ යන ගමන් පිරිවෙනටත් ගියා 
ගමේ දහම් පාසැල්වල ඉගෙන්නුවෙත් පිරිවෙනේම ඉගෙන ගන්න අයියල අක්කලයි 
පිරිවෙනේම උගන්වන හා ඉගෙන ගන්නා ස්වාමීන් වහන්සේලායි තමයි  ...

නොමේරූ කාලෙ අපිත් නරුමයො තමයි 
හිච්චි වයසට කරතෑකි හැම කඩප්පුලි වැඩක්ම කරා ...
හැබැයි හිත් ගැඹුරෙ පිරිවෙන් ඉගැන්වීම් පැළපදියම් වෙල තිබිල 
වයසින් මුහුකුරා යනකොට මග වැරදිච්ච වෙලාවට 
ඒවා උඩට මතුවෙනවා අපිටම මාර්ගය හදාගන්න 
එතනයි වෙනස ...

මට මේ ගැන කොටන්න හිතුනෙ මේං මේ නිසා  ...
~~~~~

අම්මපා බං පහුගිය ජෙන් ගනනාවකම 
වැඩිමනක් තරුණ පරපුර කරන කියන මනස්ගාත දැක්කහමයි
මහ එවුන් කරන පිස්සුයි දැක්කම
රටේ අධ්‍යාපනය කොච්චරට පිරිහිලාද කියල හිතා ගතෑකිනෙ …

හරි ඒක එහෙමයි කියල ඩිංගිත්තකට පැත්තට කරමුකෝ  ...

දැං වැඩේ කියන්නෙ බං ...
ඔය ගිරිය පුප්පං පිඹින වැඩිමනක් සඟ පරපුර කරන කියන මනස්ගාත දැක්කහම
බොලැයි දෑහට පැහැදිලිවම පේන්නෙ පිරිවෙන් අධ්‍යාපනේ පිරිහීමක් නෙවිද  බං ???

මට නං පේන්නෙ එහෙමයි ...

ඕං දැන් බලහං ...
වැඩිමනක් අපේ ඇත්තන් අති උතුම් කෝටියක් සංවර සීලය කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් වැළඳ ගෙන 
කරදණ්ඩ ටිකක් ලොකු මහත් වෙනකොට ඔවුන් විසින්ම ඒ  සීලයෙන් නිර්වස්ත්‍ර වෙලා
ප්‍රඥාවෙන් කරකුට්ටං වෙන්නම හිත වේලගෙන
විනයෙන් නැති බංගස්ථාන වෙලා 
පැවිද්ද බිමටම වට්ටලා …

ඔවුන් විසින්ම ප්‍රඥාව භාෂාවේ ශබ්දයකට විතරක්ම හිරකරගෙන
පැවිද්ද කහ වස්ත්‍රයකට පමණක්ම සීමා කරගෙන  …
ධර්මය පොත් පිටුවකට පමණක්ම වෙන්කරලා ...

ධර්මය වෙනුවට ආගම පෙරට  ඈඳගෙන 
ආගමත් පැවිද්දත් දිවියකට වඩා රැකියාවක් බිස්නස් එකක් කරගෙන …
කහවනු පොදි බර වුණාට හිත් පොජ්ජ හිස් කරගෙන ...

ඒ අති උතුම්ම ධර්මය මනාව ඉගෙන ගෙන 
සංසාරය කියන ගංගාව තරණය කරන්ට අවශ්‍ය ශක්තිමත් පාරුවක් කර නොගෙන 
ඒ අති උතුම් දර්ශනය පිළිපදින්න කැපනොවී වෙළඳ භාණ්ඩයක් කරගෙන ...

මොන මහා විගඩමක්ද බං මේ නටන්නෙ ???

ඇයි බං ගඟ හරහා එතෙර වෙන්න තියෙන ඔරුව ...
උස්සගෙන හිස මත තියාන යන කොට
මිනිස්සු ඒ ගඟේම ගිලිල මැරෙනවනෙ බං 
ඒක ඉතිං ආයෙ අහන්න කියන්න දෙයක්යැ …

ප්‍රවජ්ජාව මුල් කරගෙන බැස්ස සැට් එක සංසාරේ නව නාම වලින් තවත් වට ගානක්ම කැරකෙයි වගේ ...

හා නැද්ද මං අහන්නෙ ???

අන්ධයන්ට අන්ධයන්ම පාර පෙන්නනකොට
වළට වැටෙන්නෙ එකෙක් නෙවෙයි බං 
පරම්පරා හැට හුට හමාරක්ම  ...

ඒත් අපියි කියල දොස් කියන්නෙ කාටද බං ...

පහනුත් තියෙනං 
තෙලුත් තියෙනං 
තිරත් තියෙනං ...

සැඩ සුළඟකටවත් නොනිවී ආලෝකය දෙන්න නොදන්නවානං අපි මක් කොරන්නද බං ...

හැබැයි ඉතිං දෝෂය ඇත්තෙ තරුණ සිත්වලමත් නෙවි බං …

මයෙ ගොන් මොළේට අහුවෙන හැටියටනං දෝෂය ඇත්තේ ...

දල්වන්න අසූහාර දාහක් පහන් තිබුණත් ...
ඒ පහන් වලට පිළියෙල කල තෙල් ටිකත් 
පහන් තිරත් දාන්න අමතක කළ හැම එකාගෙම අතේ  …

අනේ මන්දා බං
අඳුරෙම ඉඳගෙන
අඳුරටම පිරිත් කිය කිය
කවදා අඳුරෙන් ගැලවෙයිද බං අපි  ...

~ අයිස්මෝල හන්දියේ අතුලයා ~

හිච්චි අයියා

ගිනියම් වූ තාර පාරෙ
ඕර්සියර් ලොකු සමරේ ...

ගස් සෙවනෙයි බංකු උඩයි 
හරිත පොළොවෙ පහස සැපයි
හැම එකාම ගොඩ ගන්නට
දීපු සටන දැනට නිමයි ...

උන් හිටි තැන් 
ආ ගිය තැන් 
අපටම වෙන්වූ රහසක් ...
දුක සැප සිනහව කඳුළද 
නැත දන්නේ වෙන කිසිවක් 

අයිස් මෝළ හන්දිය ළඟ
පේදිකුඹුර මිහිඳුව තුළ 
පුඤ්ඤසාරෙ දහම් පියස
සංඝරාමෙ  රෑ පාසැල
කොම්පඤ්ඤවීදියෙ හන්දිය
පීරිස් රෝඩ් ජුබිළි කණුව 
පිටකෝට්ටෙ වලේ ගෙදර 
වත්තෙගෙදර කැළණිමුල්ල ...

දූපත්වල කල්පිටියේ
බල කරවල වාඩි ඇතුලෙ
ඇළේ දොලේ වැවේ ගඟේ
සී බාත් නං ගාලු කොටුවෙ

පොළොන්නරුවෙ අනුරපුරේ
මඩුපල්ලියෙ කොච්චිකඩේ
කඳසුරිඳුගෙ කතරගමේ
ජමි අල්ෆර් කොළඹ කොටුවෙ

සුගතදාසෙ ප්‍රේමදාසෙ
සීටීබී ශාලිකාවෙ
කටුකුරුන්දෙ ෆෝමියුලා
ගෙදර ආවෙ වෙරි හිඳිලා ...

ලුම්බිණියෙයි ටවර් එකෙයි
රියෝ එකෙයි සැවෝයි එකෙයි
බුහාරියෙයි තෝසෙ කඩෙයි
ෆලූඩ බිව් නානා කඩෙයි ...

කරවට අත දමායන්න 
නුඹ මිස වෙන කවුරු එයිද ...

ගාලු සමාජය සරසන්ස් 
ටැමිල්ස් සිංහලීස් මුවර්ස්
බීආර්සි කෝල්ට්ස් නොමැඩ්ස්
එයා ෆෝස් ආමි ග්‍රවුන්ඩ්ස් 
හැව්ලොක් පාර්ක් පොලිස් ග්‍රවුන්ඩ්ස්
බ්ලූම්ෆීල්ඩ් රීඩ් ඇවනිවු
අස්ගිරියෙයි ඇතුගල්පුරෙයි
ඩී සොයිසා මොරටුවෙනං ...

ගියවිට  අදටත් නැගෙන්නේ 
ඒ සුන්දර වූ මතකයි ...

සිය මිතුරන් පුරවාගෙන
පිටිය කොනේ රාගෙ දාන
සදර්න් ගාමිණී රන්තරු
ගෝල් යූත් හා සමගිද 
වොලි බෝලය පාපන්දුව
බැට් එක බෝලෙද අතැතිව
කුඹුරෙ කෙතේ පොල් වත්තේ
කුණු වත්තේ ග්‍රවුන්ඩ් එකේ
රෑම් පාට්ස් ගාලු කොටුවෙ ...
ගෝල් ග්‍රවුන්ඩ්ස් එස්එස්සී  
ඕවල් ඇන්ඩ් ඇන්සීසී 
මෙකී නොකී හැම පිටියක
උඹෙ ඉස්පින් වැඩ කෙරුවොත් 
හැන්දෑවට අපි යයි ගොඩ ...

පාටියකදි කෑ බිව් විට
අනෙක් එවුන් හෙලවෙනවිට
උඹේම නැටුමක් උඹහට 
තිබුනා මතකයි ...

මෙත්තා  මුදිතා කරුණා
ඔවදන් තරවටු ආදර
සාදය මංගල පාටිය 
මරණය බණ සහ දානය 
පල්ලිය පන්සල පිංකම
දන්සල සහ වෙසක් තොරණ ...
අපි ආ ගිය හැම තැන්වල 
හිස් වී ඇත ඔබ නැති තැන ...

හිනාව විහිළුව පුරවන
නුඹ සිටිනා තැන හිස් නැත ...

සංසාරේ කවදා හෝ
අපි ආයෙත් හමුවුනවිට
සුපුරුදු උණුහුම පිරිච්චි
සුපුරුදු ලෙන්ගතු කමකින් 
අනෙ ආයෙත් වැළඳගනින් 
මේ මාවම ...

ආං එදාට උඹට කියතෑකි නං ...

“බච් ... මං මේ උඹේ හිච්චි අයියා කියලා" 
මං එන්නං ආයෙත් උඹෙ අතේ එල්ලිලා ...

නිවන් දක්නා ජාති දක්වා ...

~ අයිස්මෝල හන්දියේ අතුලයා ~

අනේ මන්දා ...

අනේ මන්දා …  

හැමෝටම පන්සිල් දෙන ඇත්තන්ටත් පන්සිල් දෙන්න කෙනෙක් නැති හැටි දැක්කම අපි මක්කා කරන්නද හිතෙනවා …  

අන් අයගේ සිත් සනසන්න දහස් වාර ගිලිහුණු අත් අල්ලලා තමාගේම සිත නිහඬව පන්සිල් ඉල්ලද්දී  

ඒ හඬ අහන්න කෙනෙක්වත් නැති ලෝකෙක 

ඇත්තටමද සිවුරත් බරක් වගේ දැනෙනවා ඇති …  

ඒත් ... 

එහෙම හිතෙන එකත් පව් නොවෙයි කියලා හිතට පන්සිල් දීලා මේ කාම ලෝකෙ තුන් දොර පිනවමින් 

තවත් දවසක් ජීවත් වෙන්න ඔවුන් උත්සාහ කරනවාත් ඇති …  

ඒ උත්සාහය අතරේ නමස්කාරයක්වත් නැති හිතාගත් පන්සිලක් කඳුළු තුලින්ම ඔවුන් තමන්ටම දීගෙන 

නිහඬව බුදුන් වෙත සිත් නමාගෙන ඉන්නවාත් ඇති … 

නිමක් තියේවිද  සංසාරේ ...  

සියළු සත්වයෝ  නිදුක් වෙත්වා  

නීරෝගී වෙත්වා  

සුවපත් වෙත්වා  

සත්‍යම අවබෝධ වී 

මෙදුකින් මිදෙත්වා  !!! 

 🙏🙏🙏