මිනිස්සු ගස් ගල් නෙවි බං
මිනිස්සු හරිම සංවේදීයි ...
ඒකම තමයි ගීයක් අහලා
ඒ ගීතයේ ගැඹුරටම ගිහින් රසවිඳින්නෙ ...
සමහරු ගීයක තනුව අල්ලගෙන රසවිඳිනවා
සමහරු පදවැලේ ගැඹුරට ගිහින් රසවිඳිනවා
සමහරු කට හඬේ තියෙන ගැඹුරටම ගිහින්
ඒ හඬ ඇතුළේ සැඟවුණු හැඟීම් හොයනවා …
තවත් සමහරු
ගීතයට යොදාගත්ත හැම සංගීත භාණ්ඩයකම තත් අතර
නැතිනම් ඒ ඒ හඬවල්වල තියෙන
අතිශය සියුම් තැන් හොය හොයා රසවිඳිනවා …
තවත් සමහරු මේ කිසිම දෙයක් ගැන නොහිතා
දෙකක් දාලා රිද්මයට නටනවා
ඒක තමයි එයාලගේ අහිංසක ජොලිය
එයාලත් එයාලගේ හැටියට ගීතය රසවිඳිනවා ...
මමත් නිදහසේ ඉන්න වෙලාවක
ගීතයක් අහනකොට
මට ඇහැක් හැටියකට ඒක ඇතුළේ තියෙන සියුම් තැන් හොයනවා ...
මම සංගීතය ඉගෙනගෙනත් නෑ
වැඩිය ඒ ගැන දැනුමකුත් නෑ ...
ඒත් මමත් ගීතයට හරි සංවේදීයි ...
මම හිතනවා ගීතයක් ගැඹුරට අහන
අනෙක් අයත් සංවේදීයි කියලා ...
ඉතිං ඒ සංවේදී මිනිස්සුන්ගේ හිත්
රිදවන්නෙ ටිකක් බලාගෙනයි ...
මොකද
සංවේදී මිනිස්සුන්ගේ ඒ සංවේදීකම නිසාම තමයි
ගීතයක් හුදු ශබ්දයක් නොවී
හදවතට දැනෙන දෙයක් බවට පත්වෙන්නේ ...
සංගීතය අවුරුදු දාස් ගාණක් තිස්සේ
මිනිසාත් එක්ක ඉදිරියට ඇවිත් තියෙන්නෙත්
සංගීතය අහන දෙයක් විතරක් නොවන නිසා ...
සංගීතය කියන්නෙ දැනෙන දෙයක්
ජීවත් කරවන දෙයක්
ඒ වගේම බිඳුණු හදවත් තවත් නොබිඳී තියාගන්න
නිහඬවම හදවත ස්පර්ශ කරන දෙයක් ...
ඉතිං සංගීතය අනාගතයට යන්නත්
මේ සංවේදී මිනිස්සු අවශ්‍යමයි ...
ඒ සංවේදී හදවත් රැකබලා ගැනීමත්
සංගීතඥයෙකුගේ වගකීමක් ...
~ අයිස්මෝල හන්දියේ අතුලයා ~
No comments:
Post a Comment