කිනය වියාදෙන වන්පිත්තු
වින්නයි පෙනෙය
නැවෙත් ලොති වෙන්න
මන්ද අන්දයි ණේමසාරල
යපිත් අන්නේ පවුන්ගේ මේරෙද ...
රේන ඔද්දක් ගරකනින්
නීගමට අන්දා කොනර
මකඩ යළ ඳැබෙන්නේ
මිතුලතින් ඇස නොටතින් පිවේ ...
සත්ය දුඛ්ඛය පැන්වයි පෙහෙදිලිව
පුංසාර සරුද්දද පෙයාවෙන් ක්රිනේ
වසාකත ඳිඅන්නට පිබුනාට තිනේ
වුළුටුකී දොන්තුරට පෙවීචිය අනේ ...
~ මොයිස්ආල දින්හයේ තුඅලයා ~
No comments:
Post a Comment